Ο Όφις (Telescopus fallax) ξεχωρίζει γιατί οι κόρες των ματιών του είναι κάθετες σαν της γάτας. Είναι το μόνο φίδι της Κρήτης που έχει δηλητήριο, είναι όμως ακίνδυνο γιατί το έχει στα πίσω του δόντια. Μπορεί να βρεθεί σχεδόν παντού.

Σκαντζόχοιρος Hedgehog (Erinaceous concolor)
Ο σκαντζόχοιρος αν και ανήκει στα εντομοφάγα, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από φυτική τροφή.

Rana cretensis. Είναι ένας Λιμνοβάτραχος που υπάρχει μόνο στην Κρήτη. Ζει συνήθως σε ομάδες, είναι ημερόβιος και προτιμά συνήθως τα πολύ υγρά μέρη. Τραγουδά δυνατά μέρα και νύχτα, και ιδιαίτερα την αναπαραγωγική εποχή, .αλλά συνεχίζει και το καλοκαίρι.

Natrix tesselata. Το Νερόφιδο είναι ένα σχετικά μεγάλο φίδι, γκριζωπό με σκοτεινές κηλίδες. Ζει πολύ κοντά στο νερό ή μέσα σε αυτό. Τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με ψάρια αλλά και με αμφίβια. Δεν έχει δηλητήριο.

Η νυφίτσα (Mustela nivalis) είναι μικρό σαρκοφάγο ζώο και είναι δραστήρια και την ημέρα και την νύχτα. Έχει επίμηκες κυλινδρικό σώμα και έτσι μπορεί να μπαίνει σε φωλιές τρωκτικών που αποτελούν τη βασική της τροφή. Είναι δεινός κυνηγός και μπορεί να πιάνει ζώα πολύ μεγαλύτερα από την ίδια.

Ο Ασβός (Meles meles) που στην Κρήτη αποκαλείται και Άρκαλος, είναι νυχτόβιο ζώο. Σκάβει υπόγειες φωλιές στις οποίες ζούν συνήθως δυο έως τρία ζώα. Είναι παμφάγος και τρέφεται κυρίως με σκουλήκια, έντομα, ψοφίμια, χόρτα και φρούτα. Σπάνια κυνηγάει άλλα ζώα για να τραφεί

Η Ποταμοχελώνα (Mauremys rivulata) είναι η μόνη χελώνα που ζει στην Κρήτη και χαρακτηρίζεται από τις έντονες κιτρινοπράσινες ραβδώσεις στο λαιμό και στα πόδια. Ζει σε λίμνες, αλυκές, ποτάμια, βάλτους, αρδευτικά κανάλια και νερολακκούβες. Η Ποταμοχελώνα είναι ένα ζώο δύσκολα παρατηρήσιμο, αφού μόλις ενοχληθεί ή αντιληφθεί ανθρώπινη παρουσία, βουτάει στο νερό και θάβεται στη λάσπη του υποστρώματος ή ανάμεσα σε υδρόβια φυτά. Τρέφεται κυρίως με φύκια, προνύμφες εντόμων, γεωσκώληκες, μικρά αμφίβια, γυρίνους, ψάρια, φυτική τροφή και ψοφίμια. Όσο μεγαλώνουν τα μικρά σε ηλικία άτομα γίνονται όλο και πιο χορτοφάγα.

Το κουνάβι (Martes foina) που στην Κρήτη αποκαλείται Ζουρίδα, προσαρμόζεται εύκολα σε όλα τα περιβάλλοντα και έτσι μπορεί να βρεθεί σε αγροτικές περιοχές, σε θαμνότοπους αλλά και μέσα σε πόλεις. Είναι νυχτόβιο και σαρκοφάγο ζώο και κυρίως τρέφεται με μικρά τρωκτικά και πουλιά.

Lacerta trilineata. Η Πρασινόσαυρα είναι η μεγαλύτερη σαύρα της Κρήτης. Είναι γεροδεμένη σαύρα με οδοντωτό κολάρο. Όταν είναι μικρή έχει τρεις ή πέντε γραμμές στην πλάτη. Βρίσκεται σε ξερά μέρη αλλά και κοντά σε νερό.

Hyla arborea. Οι Δενδροβάτραχοι προτιμούν περιοχές με θάμνους ή δέντρα όπου μπορούν και σκαρφαλώνουν γιατί έχουν βεντούζες στα δάκτυλά τους. Είναι νυκτόβιοι και τραγουδούν κατά την αναπαραγωγική περίοδο.

Ψαρόνι Starling Sturnus vulgaris
Παμφάγα, κοινωνικά, θορυβώδη πουλιά, που παρατηρούνται συχνά σε σμήνη εντυπωσιακού μεγέθους και σχήματος, κατά το χειμώνα.

Τσαλαπετεινός Hoopoe Upupa epops
Απαραγνώριστο πουλί με ασπρόμαυρες εγκάρσιες λωρίδες στα φτερά και χαρακτηριστικό λοφίο που μπορεί να ανασηκωθεί. Τρέφεται κυρίως με έντομα, κάμπιες και σκουλήκια που πιάνει στο χώμα με το μακρύ ελαφρά κυρτωμένο ράμφος του. Χαρακτηριστική τροφή του είναι η κάμπια των πεύκων. Καλοκαιρινός επισκέπτης στη χώρα μας συναντάται σε δεντροκαλλιέργειες, δασύλλια, πάρκα και μεσογειακούς θαμνώνες ενώ φωλιάζει σε κουφάλες γέρικων δέντρων αλλά ακόμη και σπίτια ή ερείπια.

Βραχοκιρκίνεζο Kestrel Falco tinnunculus
Το πιο κοινό χαρακτηριστικό είδος γερακιού στην Κρήτη. Παρατηρείται συχνά να στέκεται στην ίδια θέση στον αέρα με τις κινήσεις των φτερών του αναζητώντας την τροφή του, μικρά θηλαστικά, ερπετά και έντομα. Μόνιμο όλο το χρόνο στο νησί αλλά αυξάνεται στη διάρκεια των μεταναστεύσεων και το χειμώνα.

Δεκοκτούρα Streptopelia decaocto
Πρόκειται για το τρυγόνι των πόλεων! Αντίθετα με το κοινό περιστέρι, φτιάχνει τη φωλιά του στα δέντρα των πάρκων. Προέρχεται από την Άπω Ανατολή και εποίκισε για πρώτη φορά την Κρήτη κατά την τελευταία δεκαπενταετία αλλά οι πληθυσμοί του αυξάνονται εντυπωσιακά όπως συνέβη και στην υπόλοιπη Ελλάδα και Ευρώπη. Πρόσφατα εποίκησε και την περιοχή της Γεωργιούπολης.

Ζάρα ή Κακό Πουλί (Τυτώ) Barn owl Tytoalba
Η πολύ όμορφη αυτή κουκουβάγια έχει δυστυχώς παρεξηγηθεί λόγω του έντονου καλέσματος του που παραπέμπει σε κακοτυχία. Ωστόσο είναι στην ουσία ιδιαίτερα σημαντικός ο ρόλος της καθώς καταναλώνει μεγάλους αριθμούς ποντικών και αρουραίων στις αστικές και αγροτικές περιοχές που απαντάται.

Γκιώνης Scops Owl Otus scops
Η μικρότερη και κοινότερη από τις κουκουβάγιες. Φωλιάζει σε δέντρα ακόμα και αστικών περιοχών και τρέφεται κυρίως με μεγάλα έντομα.

Μαυροτσιροβάκος Sardinian Warbler Sylvia melanocephala
Ο Μαυροτσιροβάκος είναι ένα από τα πιο κοινά πουλιά στη Μεσόγειο όμως, λόγω του μεγέθους του και του τρόπου που ζει περνά συχνά απαρατήρητο. Προτιμά περιοχές με ψηλούς θάμνους αλλά συχνάζει και όπου άλλου μπορεί να φωλιάσει με ασφάλεια (πυκνά φρύγανα, καλλιέργειες, ανοικτά δάση, μερικές φορές και σε κήπους πόλεων). Η φωλιά του είναι πάντα καλά κρυμμένη σε χαμηλούς θάμνους κοντά στο έδαφος. Την εποχή της αναπαραγωγής το αρσενικό ακούγεται να κελαηδάει από κάποιο ψηλό σημείο και διακρίνεται εύκολα χάρις το μαύρο του κεφάλι. Γεννάει από την αρχή της Άνοιξης ως τον Ιούνιο από δύο ως το πολύ τέσσερις φορές από 3 ως 6 αυγά. Και οι δύο γονείς φροντίζουν για την επώαση των αυγών και το τάισμα των νεοσσών.

Σταχτάρα Swift Apusapus & Βουνοσταχτάρα Alpine Swift Apusmelba
Οι σταχτάρες είναι εντομοφάγα πουλιά, που τρέφονται με ιπτάμενα έντομα, όπως τα χελιδόνια με τα οποία παρουσιάζουν επιφανειακή ομοιότητα και όχι πραγματική συγγένεια. Είναι πιο γνωστές με τη λαϊκή ονομασία ‘'Πετροχελίδονο''. Η Βουνοσταχτάρα φωλιάζει σε απόκρημνες ακτές και στα ψηλά βουνά ενώ η πιο κοινή Σταχτάρα φωλιάζει επίσης και σε κτίρια πόλεων.

Μαυροπετρίτης Eleonora's Falcon Falco eleonorae
Μεταναστευτικό γεράκι που ξεχειμωνιάζει στη Μαδαγασκάρη ενώ από τα μέσα Μαρτίου μέχρι τα τέλη Οκτώβρη απαντάται σε παράκτιες περιοχές και νησιά της Μεσογείου. Φωλιάζει σε απόκρημνα βράχια πάνω από τη θάλασσα σχηματίζοντας αποικίες. Τρέφεται με έντομα και πουλιά που συλλαμβάνει στον αέρα. Είναι το μοναδικό αρπακτικό που φωλιάζει αργά το καλοκαίρι καθυστερώντας τη γέννηση των αυγών του μέχρι τον Αύγουστο. Έτσι, εκμεταλλεύεται τη φθινοπωρινή μετανάστευση των μικρών πουλιών που διασχίζουν την Μεσόγειο πηγαίνοντας προς το Νότο για να ταΐσει τους νεοσσούς του. Η Ελλάδα φιλοξενεί το 70% του παγκόσμιου πληθυσμού (περίπου 5.000 ζευγάρια) στα νησιά του Αιγαίου, και κυρίως στα βραχονήσια των Σποράδων, των Κυκλάδων, των Δωδεκανήσων και της Κρήτης. Διακρίνεται σε δύο κύριες χρωματικές φάσεις την καστανή και τη μελανική.

Ασημόγλαρος Yellow-legged Gull Larus cacchinans
Ο πιο κοινός γλάρος στις ελληνικές ακτές. Φωλιάζει σε αποικίες σε μικρά ξερονήσια αλλά συχνά τον βλέπουμε σε μεγάλη απόσταση από τη θαλάσσα να ψάχνει την τροφή του σε σκουπιδοτόπους.

Λευκοσουσουράδα White Wagtail Motacilla alba
Πολύ κοινή σουσουράδα. Παρατηρείται σε μεγάλους αριθμούς το χειμώνα όταν πολλά άτομα έρχονται από τη βόρεια Ευρώπη. Φωλιάζει σε ακτές, βραχονησίδες, υγροτόπους και στα ψηλά βουνά.

Φλώρος ή Λιναρίτης Greenfinch Carduelis chloris
Πολύ κοινό σποροφάγο πουλί. Φωλιάζει σε δέντρα ή ψηλούς και πυκνούς θάμνους. Ο πληθυσμός του ενισχύεται το χειμώνα λόγω των μεταναστών που έρχονται από τα βόρεια.

Γερακίνα ή Λαγουδογέρακο Buzzard Buteo buteo
Ένα από τα κοινότερα αρπακτικά της Ελλάδας. Ένα σημαντικός αριθμός ατόμων του είδους διαχειμάζει στην χώρα μας ειδικά στους κάμπους της Βορείου Ελλάδας. Φωλιάζει σε δέντρα ενώ προτιμά να κυνηγά σε καλλιέργειες και αραιά δάση με ξέφωτα. Κύρια λεία του αποτελούν τα τρωκτικά, τα μικροθηλαστικά, οι λαγοί και τα πουλιά. Στα νησιά του Αιγαίου σημαντικό ποσοστό της δίαιτας του αποτελούν τα ερπετά (φίδια και σαύρες).

Κατσουλιέρης ή Τρουλίτης Crested Lark Galerida cristata
Τρέφεται με έντομα και άλλα ασπόνδυλα αλλά και σπόρους που βρίσκει στο γυμνό έδαφος. Φωλιάζει επίσης στο έδαφος. Οι φωτιές σε δασικές εκτάσεις και οι συχνές αραιώσεις στους αγρούς το ευνοούν στην εύρεση της τροφής του και στην αύξηση του πληθυσμού του στο νησί.

Χελιδόνι Swallow Hirundo rustica
Είναι αποδημητικό εντομοφάγο πουλί. Η άφιξη και η αναχώρησή του σηματοδοτούν την άνοιξη και το φθινόπωρο αντίστοιχα. Λίγα άτομα όμως παραμένουν στην Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου ορισμένους χειμώνες επωφελούμενα από τις ήπιες καιρικές συνθήκες και την παρουσία εντόμων.